Opieka nad dziećmi

01.07.2020

Jak prawidłowo wykonać sztuczne oddychanie u dzieci?

Opieka nad dziećmi to zajęcie dające ogromną radość i satysfakcję, ale również niezwykle odpowiedzialne. Jako niania mam niezbędną wiedzę i doświadczenie, aby móc udzielić pomocy podopiecznemu, jeśli zajdzie taka potrzeba. Jedną z form takiej pomocy jest reanimacja dziecka. Jak wygląda prawidłowa resuscytacja u dzieci i czy różni się od tej, którą przeprowadzamy u dorosłych?

Pierwsza pomoc dla dzieci

Zanim przejdę do schematu działania pierwszej pomocy, kilka definicji. Po pierwsze, RKO, czyli resuscytacja krążeniowo-oddechowa. Pod tym terminem kryje się pomoc łącząca w sobie uciski klatki piersiowej oraz wdechy ratunkowe. Jeśli nie możesz lub nie chcesz wykonać oddechów ratunkowych, skup się na uciśnięciach klatki piersiowej. Pamiętaj jednak, że wdechy ratunkowe są niezwykle ważne w akcji ratunkowej. Pozwalają dostarczyć tlen do organizmu i zapobiegają uszkodzeniu mózgu i innych narządów.

Druga sprawa – resuscytacja dziecka wygląda inaczej w przypadku poszkodowanego w wieku kilku lat, a inaczej w wieku poniżej roku. Zgodnie z terminologią medyczną, niemowlę ma poniżej roku życia. Poszkodowany od pierwszego roku życia do okresu dojrzewania to dziecko. Zatem resuscytacja u dzieci, które mają etap dojrzewania za sobą, w wieku np. 15 lat, wygląda już tak, jak w przypadku dorosłych.

RKO u dzieci – jak prawidłowo ją wykonać?

Wypadek w domu, wypadek samochodowy, zakrztuszenie się, przewlekła choroba – to tylko kilka z możliwych sytuacji, które mogą doprowadzić do utraty przytomności dziecka i zaburzeń oddychania. Jeśli znajdziesz się w pobliżu osoby potrzebującej pomocy, nie wahaj się. Twoje działanie mogą uratować jej życie!  Przed przystąpieniem do działania, zadbaj o bezpieczeństwo swoje i poszkodowanego. Jeśli ratujesz dziecko z wypadku drogowego, załóż kamizelkę odblaskową i ustaw na drodze trójkąt ostrzegawczy. Gdy to możliwe – przenieś poszkodowanego w bezpieczne miejsce. 

Jak wykonać RKO u dzieci? Przede wszystkim sprawdź jego funkcje życiowe. Czy reaguje na pytania, dotyk? Czy jest przytomne, czy oddycha? Przeznacz na ocenę sytuacji 10 sekund. Przyłóż głowę do głowy dziecka – obserwuj czy klatka piersiowa się unosi, sprawdź czy słyszysz szmery oddechowe, czy czujesz oddech dziecka na swojej twarzy? Pamiętaj o sprawdzeniu tętna. U niemowląt sprawdź je na tętnicy ramiennej, u dzieci na tętnicy szyjnej. Jeśli poszkodowany nie reaguje, nie oddycha lub oddechy są agonalne, nie ma wyczuwalnego tętna (lub jest ono słabe), przystąp do reanimacji. Wcześniej zawołaj o pomoc, być może ktoś jest w okolicy i Cię usłyszy.

Reanimacja dzieci i niemowląt:

1. Ułóż poszkodowanego na plecach, najlepiej na twardym podłożu.
2. Udrożnij drogi oddechowe, połóż dłoń na czoło dziecka, drugą pod brodę i delikatnie odchyl głowę dziecka tak, aby broda znalazła się w tej samej linii co nos. 
3. Wykonaj 5 oddechów ratunkowych, każdy po 1 sekundzie, obserwuj czy klatka piersiowa się unosi i opada.
4. Jeśli oddech poszkodowanego nadal nie jest prawidłowy, wykonaj 15 uciśnięć klatki piersiowej. Wyprostuj ręce w łokciach i ustaw je prostopadle do klatki piersiowej poszkodowanego. Uciskaj miejsce w dolnej połowie mostka.
5. Uciśnięcia wykonuj w tempie 100-120 na minutę, na głębokości 1/3 klatki piersiowej. W przypadku niemowląt to 4 cm, u dzieci starszych 5 cm. Pamiętaj, że uciśnięcia klatki piersiowej niemowlaka wykonujemy 2 palcami, w przypadku dzieci uciskaj klatkę dłonią. Reanimacja dorosłych polega z kolei na uciskaniu klatki piersiowej oburącz, splecionymi dłońmi. W każdym z przypadków odchyl delikatnie palce dłoni, aby nie uciskały na żebra poszkodowanego.
6. Po 15 uciśnięciach czas na 2 oddechy ratunkowe.
7. Oceń funkcje życiowe poszkodowanego, jeśli nie oddycha prawidłowo, zadzwoń pod 112. Rozmawiaj z dyspozytorem w trybie głośnomówiącym, co umożliwi Ci kontynuowanie reanimacji poszkodowanego.
8. Kontynuuj RKO do czasu odzyskania przytomności dziecka lub do momentu przyjazdu karetki.

Pierwsza pomoc u dzieci nieco różni się  schematu działania w przypadku dorosłych. U najmłodszych, w przypadku RKO, stosujemy 5 wdechów ratunkowych, następnie 15 uciśnięć klatki piersiowej i 2 wdechy. Resuscytacja krążeniowo-oddechowa u dorosłych obejmuje 30 uciśnięć klatki piersiowej i 2 wdechy ratunkowe. Pamiętaj, że sztuczne oddychanie u dzieci polega na objęciu swoimi ustami ust poszkodowanego (przy jednoczesnym zatkaniu nosa) i wdmuchaniu powietrza, z kolei w przypadku niemowląt możesz objąć ustami zarówno jego usta, jak i nos.

Nigdy nie wiadomo, w jakiej sytuacji się znajdziemy. Warto znać schemat RKO, aby w razie potrzeby pomóc poszkodowanemu. Jeśli boisz się, że nie poradzisz sobie w takim momencie, zapisz się na kurs pierwszej pomocy lub obejrzyj filmiki pokazujące krok po roku, jak zachować się w danej sytuacji.


Opieka nad dziećmi
Dodaj komentarz
0 / 5
Komentarze 0